June 13, 2020

24 ώρες είναι πολλές_ _ παρά πολλές – Ε. Μύρων

By In ΝΕΕΣ ΦΩΝΕΣ

– Επειδή είμαι απασχολημένος τώρα μπορώ να κάνω πως σε ακούω κάποια αλλη στιγμή;
– Απαγορεύεται το κάπνισμα, κύριε, στον χώρο του ηλεκτρικού _ μου είπε με υφάκι ο μπάτσος από τα Lidl.
– Το ξέρω, αλλά_ _ δυστυχώς δεν μπορώ να το πετάξω_ _ απαγορεύεται.
– Σβήστε το και πετάξτε το στον κάδο.
– Κι ο κίνδυνος πυρκαγιάς; απαπά_ _ δεν παίζω μ’ αυτά.
– Να ξέρεις σε γράφουν οι κάμερες!_
– Κι εγώ το ίδιο.
Έφυγε μουτρωμένος.
Οι σεκιουρητάδες έχουν όλα τα κακά της ανθρωπότητας: είναι μπάτσοι χωρίς να είναι μπάτσοι – (όπως εσύ τις απόκριες ένα πράμα) – είναι επαγγελματίες κουτσομπόληδες και μπανιστηρτζίδες κι έχουν καταπιεί τόση πλήξη που κινούνται σαν συγκαμένα ζόμπι
(υπάρχουν και πιο αξιοπρεπείς τρόποι να ψωμολυσσάξεις_ _).
Ένα πρεζάκι είχε βάρδια εντός του βαγονιού – είχε καπαρώσει την καλή βάρδια αυτός: το μεσημέρι: τότε σχολάνε οι περισσότεροι και ξεζουμισμένοι από την δουλειά (τόνισε στην παραληγουσα ελεύθερα..) πιάνονται πιο εύκολα στο φιλότιμο: δεν αντέχουν να βλέπουν τον εαυτό τους έτσι: και πέφτει το μπαγιόκο. Πρέπει να τους χτυπάς με μιζέρια ασταμάτητα τους ανθρώπους για να μαλακώσουν – σαν τα χταπόδια.
– Εγώ, να ξέρετε, δεν λέω ψέματα όπως οι άλλοι, ανακοίνωσε (μα τον Άγιο Μπάροουζ – ήταν πειστικός).
Οι πολιτικοί πλέον επηρεάζουν τους ναρκομανείς – το αντίθετο νόμιζα τόσο καιρό_ _  Τέλος πάντων _ _ αράδιασε ‘κει πέρα το παραμύθι του ο τυπάς, παντελόνιασε 2 με 3 ευρώ και εξαφανίστηκε.
– Δεν είναι κατάσταση αυτή_ _ αργούν τα δρομολόγια κι αναγκαζόμαστε να στριμωχνόμαστε μέσα στον καύσωνα!  Και δε φτάνει αυτό: έχουμε και τους ναρκομανείς! Πρέπει να παραπονέθούμε! Να αντιδράσουμε!
(Κι εγω πρέπει να πάρω οπωσδήποτε ακουστικά και μάλιστα μεγάλα – κι ας γίνω σαν τα ουφό που τα φοράνε για μόστρα_ _)
– Τσε Γκεβάρα, μπορείς να μη φωνάζεις στο αυτί μου; του λέω.
Ήταν ο κλασσικός επαναστάτης: στη δουλειά φάπας και στα μπουζούκια μάγκας:
– Έχεις κάποιο πρόβλημα;
– Οι στριγγλιές σου μου τρυπάνε το τύμπανο. Κάνεις σαν κλαμμένη πουτάνα που δεν την πληρώνει ο νταβατζής.
– Είσαι μεγάλος μαλακας!
– Πιθανό, πολύ πιθανό_ _ αλλά δεν κάνω σαν πουτάνα. Στοιχηματίζω πως η γυναίκα σου θα έχει αποκτήσει αρχίδια απ’ το πολύ κλαψομούνι σου.
– Να πας να γαμηθεις!
– Εκεί πάω.
Θα παίζαμε ξύλο αλλά ευτυχώς ήταν φλώρος και τη γλύτωσα. Μουρμούριζε διάφορα και κατέβηκε στη στάση ξεσκονίζοντας το πουκάμισό του.
Έφτασα στη Ρεμπέκα αργοπορημένος:
– Πάλι άργησες!_ _
– Επαναλαμβάνεσαι_ _
– Καφέ;
– Ουίσκι.
Η Ρεμπέκα, (απορώ κι εγώ πώς_ _), με ανεχόταν. Βασικά με γούσταρε (θα ελεγα πως με αγαπούσε αν δεν είχε σαπίσει αυτή η λέξη). Κι εγώ τη γούσταρα: είχε πολύ καλό χιούμορ, ήταν έξυπνη, (ναι, οκ, αυτά τα δύο πάνε μαζί_ _ ), ήταν διαβασμένη_ ακομπλεξάριστη και ήξερε πότε να μη μιλάει – ύψιστη αρετή.
– Τελικά θα φέρεις παιδί σ’ αυτόν τον καμπινέ που περιστρέφεται γύρω απ’ τον ήλιο;
– Καμπινέ τον βλέπεις εσύ. Ξεκόλλα απ’ την μαυρίλα επιτέλους.
– Κι εσύ δε βλεπεις το αποσμητικό – πόσο είσαι;
– Δύο μηνών.
– Προλαβαίνουμε.
– Σοβαρέψου.
Έπινα το ουίσκι μου και η Ρεμπέκα το τζινάκι της. Ο Σοστακόβιτς έπαιζε στο παρασκήνιο και διηύθυνε την ατμόσφαιρα.
– Έλα ‘δω να σου πω.
Ήρθε κι έκατσε στα πόδια μου.
– Θα πάω κάνα μήνα στην Κίμωλο.
– Μπράβο. Επιτέλους!
– Στέλνε μου καμία φωτογραφία σου. Ξέρεις_
Με φίλησε στο στόμα κι έβαλε το χέρι της γύρω από τον ώμο μου. Άρχισα να της μιλάω με το στόμα μου να χαϊδεύει το λαιμό της:
– Αυτή η φωνή σου_ _ καταραμένε!
Οι ρώγες της άρχισαν να γράφουν προστυχιές πάνω στο στήθος μου. Ένιωθα ότι με χάραζαν κανονικά. Κόβοντάς μου την ανάσα. Σε κομμάτια. Μικρά. Μυτερά.
Ήμουν ήδη γυμνός όταν της έβγαλα το κόκκινο κολασμένο κολάν και μετά άρχισα με τη γλώσσα να της σχημάτιζω μικρά όμικρον – πάνω στη ρώγα – απαλά – πολύ απαλά. Οι τόσες απολήξεις έστειλαν μια πλημμύρα στο μουνί της και βρεθήκαμε στο πάτωμα: εκεί δε γίνεται τίποτα απαλά: εκεί όλα γίνονται κτηνωδώς. Όργια από τα λίγα_σου λέω.
Όση ώρα πέρασα μέσα της έφτανε να ξεχάσω.
Καπνίζαμε στο κρεβάτι. Η Ρεμπέκα μού έλεγε τα σχέδια για το μωρό της_ _ αλλά εγώ σκεφτόμουν ότι τη σκαπούλαρα και σήμερα__

Ε. Μύρων

2 Comments
  1. Avatar
    Μαριος οικονομου June 13, 2020

    Υπάρχει σε κάποιο βιβλίο το κείμενο; Θα ήθελα να το αγοράσω, βαρεθηκα τα γλυκανάλατα λόγια. Τέτοια γλώσσα χρειαζόμαστε μπας και κουνηθεί τίποτα μέσα μας. Μπράβο Αποτυπώματα και Μύρων. Από που κατάγεστε; Που μπορώ να διαβάσω βιβλία σας;

    Μάριος Οικονόμου

    Reply
    • Avatar

      Aγαπητέ Μάριε,

      Το κείμενο δεν υπάρχει σε κάποιο βιβλίο. Ο ποιητής έχει εκδώσει το 19 το “Γράμμα στη Μητέρα” από τις Εκδόσεις Αρμίδα. Σας ευχαριστούμε για το όμορφο σας σχόλιο.
      Να είστε πάντα καλά. Κόντρα σε κάθετι γλυκανάλατο..

      Αποτυπώματα

      Reply

Leave a Comment